Sunday, June 14, 2026
  • Αρχικη
  • Εξ-ερευνησεις
  • Μετα τα … φυσικα!
  • Μυθικες Ιστοριες
  • Βιβλιοτοπιο
  • Ας γνωριστουμε
  • Login/Register
My Alchemies
  • Αρχικη
  • Εξ-ερευνησεις
  • Μετα τα … φυσικα!
  • Μυθικες Ιστοριες
  • Βιβλιοτοπιο
  • Ας γνωριστουμε
"Οι αλχημιστές ψάχνοντας για χρυσάφι ανακάλυψαν πολλά άλλα πράγματα μεγαλύτερης αξίας." Άρθουρ Σοπενχάουερ
My Alchemies
  • Αρχικη
  • Εξ-ερευνησεις
  • Μετα τα … φυσικα!
  • Μυθικες Ιστοριες
  • Βιβλιοτοπιο
  • Ας γνωριστουμε
My Alchemies
My Alchemies
  • Αρχικη
  • Εξ-ερευνησεις
  • Μετα τα … φυσικα!
  • Μυθικες Ιστοριες
  • Βιβλιοτοπιο
  • Ας γνωριστουμε

@2022 - All Right Reserved. Designed and Developed by PenciDesign

Home » Ιωάννα Παπαμιχαήλ » Page 13
Tag:

Ιωάννα Παπαμιχαήλ

Μετά τα... φυσικά!

Αναγνωρίζοντας τους ανθρώπους με ενσυναίσθηση

by iopapami_admin

Έχουμε ήδη μιλήσει σε προηγούμενο άρθρο για την ενσυναίσθηση και τα χαρακτηριστικά της. Κάνοντας μία σύνδεση, για όσους δεν το έχουν διαβάσει, θα αναφερθώ με δύο λόγια τι είναι η ενσυναίσθηση και όποιος επιθυμεί να μάθει περισσότερα μπορεί να ανατρέξει στο ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ . Στις κοινωνικές επιστήμες, ενσυναίσθηση «καλείται η κατανόηση της συμπεριφοράς ενός άλλου με βάση τη βίωση και συμπεριφορά του ίδιου του ατόμου». Ωστόσο, η εφαρμογή των αρχών της ενσυναίσθησης καλύπτει ένα πιο ευρύ φάσμα: είναι ανάγκη/ικανότητα να μπούμε στη θέση του άλλου και να κατανοήσουμε πως νιώθει, να μην κρίνουμε ένα συναίσθημα, να επιθυμούμε να βοηθήσουμε, να σεβόμαστε τον προσωπικό χώρο του καθενός, να αποκωδικοποιούμε τα κρυφά συναισθήματα πίσω από συγκεκριμένες συμπεριφορές.

Ας δούμε όμως τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων με ενσυναίσθηση. Πώς θα τους διακρίνουμε;

Είναι καλοί στο να ακούνε πραγματικά τους άλλους. Αφιερώνουν όλη την προσοχή τους στον συνομιλητή τους και δεν αρκούνται μόνο στα λόγια του. Παρατηρούν το βλέμμα, τον τόνο της φωνής, τη γλώσσα του σώματος και έτσι συνθέτουν μια πλήρη εικόνα για το μήνυμα που θέλει να μεταδώσει πραγματικά ο ομιλητής. Δεν θα προσπαθήσουν να επισκιάσουν τα όσα ακούν, λέγοντας μια δική τους ιστορία, ένα δικό τους παράδειγμα ή κατόρθωμα. Δεν θα προβάλουν το «εγώ» τους, γιατί εκείνη τη στιγμή μπαίνουν στη θέση κάποιου άλλου, γίνονται κάποιος άλλος για λίγο. Είναι αυτό το είδος ανθρώπου που πολλοί ξεκινούν να τους λένε αβίαστα τα προβλήματά τους, γιατί νιώθουν ότι θα βρουν κατανόηση. Ίσως εσείς οι ίδιοι να βρίσκεστε σε αυτή τη θέση, οπότε καταλαβαίνετε πολύ καλά αυτό που σας λέω. Οι άνθρωποι που συναισθάνονται τους άλλους, είναι πολύ καλοί στην κατανόηση των συναισθημάτων. Τα αναλύουν και αναγνωρίζουν ακόμα και τις λεπτές γραμμές που χωρίζουν το ένα από το άλλο. Η ευαισθησία τους στον πόνο των άλλων και η τάση που έχουν να συμπάσχουν, πολλές φορές τους επηρεάζει σημαντικά. Κάποιες φορές, αυτό μπορεί να μετατραπεί σε βάρος και να τους κουράζει ψυχολογικά και συναισθηματικά. Ωστόσο, δεν θα πάψουν να συναισθάνονται γιατί αναγνωρίζουν τον πλούτο που κρύβεται μέσα σε αυτό που βιώνουν. Προσπαθούν μάλιστα να βοηθήσουν τον συνομιλητή τους με όποιον τρόπο μπορούν. Συνήθως η πραγματική κατανόηση είναι το βασικό πράγμα που χρειάζεται κάποιος. Οι άνθρωποι μοιράζονται κάτι από την ψυχή τους για να ακουμπήσουν σε έναν άλλο άνθρωπο ψυχικά και συναισθηματικά. Δεν χρειάζονται απαραίτητα κάτι περισσότερο, γιατί αυτό για εκείνους είναι το πιο σημαντικό.

Οι άνθρωποι που έχουν ανεπτυγμένη την ικανότητα της ενσυναίσθησης, δεν μπορούν να σταματήσουν να νοιάζονται  βαθιά για τους άλλους. Είναι κάτι που πηγάζει από μέσα τους. Αυτό, πολλές φορές τους κάνει να ανησυχούν  για την ευημερία και την ευτυχία των άλλων. Ίσως ακούγεται σαν ευθύνη, ή σαν βάρος αλλά πραγματικά μπορεί κανείς να λάβει πολλά οφέλη από αυτό. Η ενσυναίσθηση επιτρέπει στους ανθρώπους να οικοδομούν κοινωνικές σχέσεις με τους άλλους. Κατανοώντας τι σκέφτονται και αισθάνονται οι συνάνθρωποί τους, είναι σε θέση να ανταποκριθούν κατάλληλα σε κοινωνικές καταστάσεις. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει από την απλή καλλιέργεια του διαλόγου, μέχρι τη διαχείριση κρίσιμων καταστάσεων. Σε κάθε περίπτωση, είναι  γνωστό ότι έρευνες έχουν δείξει ότι η ύπαρξη κοινωνικών συνδέσεων είναι σημαντική τόσο για τη σωματική όσο και για την ψυχολογική ευεξία. Εξάλλου, ο άνθρωπος είναι ον κοινωνικό. Σχετίζεται, συνδέεται, δεν είναι φτιαγμένος για να ζει απομονωμένος. Συνεπώς, όσο μεγαλύτερη η ικανότητά του να συναισθάνεται, τόσο πιο βαθιές και ουσιαστικές είναι οι σχέσεις που καλλιεργεί. Αυτό κατ’ επέκταση του προσφέρει μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Ένα ακόμη θετικό στοιχείο που μπορούμε να αποκομίσουμε εδώ, είναι ότι σε ένα βαθμό, η ενσυναίσθηση μας βοηθά να ρυθμίζουμε και τα δικά μας συναισθήματα! Μας βοηθά να διαχειριζόμαστε αυτά που νιώθουμε κι εμείς. Κατανοώντας και τα κίνητρα και τα συναισθήματα κάποιου, μπορούμε να μάθουμε να διαχειριζόμαστε καλύτερα το δικό μας συναισθηματικό κόσμο, καθώς είμαστε σε μία διαρκή εκπαίδευση. Κι αυτό μπορεί να μας γλιτώσει από ταλαιπωρία σε περιόδους έντονου στρες!

Εξίσου σημαντικό, είναι ότι η ενσυναίσθηση προάγει συμπεριφορές βοήθειας. Όχι μόνο έχουμε περισσότερες πιθανότητες να υιοθετήσουμε βοηθητικές συμπεριφορές όταν αισθανόμαστε ενσυναίσθηση για άλλους ανθρώπους, αλλά και οι άλλοι είναι επίσης πιο πιθανό να μας βοηθήσουν όταν βιώνουν ενσυναίσθηση. Επηρεάζονται και οι δύο πλευρές, δηλαδή. Και αυτός που προσφέρει και αυτός που λαμβάνει. Αυτό μου φέρνει στο μυαλό ένα γνωμικό που διάβασα κάποτε, αλλά θα με συγχωρήσετε, δεν θυμάμαι ποιος το είπε. Αν κάποιος από εσάς γνωρίζει σε ποιον αποδίδεται, θα χαρώ πολύ να με ενημερώσει στο ioanna@myalchemies.com. Έλεγε λοιπόν: Σε αυτούς που είναι ειλικρινείς, είμαι κι εγώ ειλικρινής. Σε αυτούς που δεν είναι ειλικρινείς, εγώ και πάλι είμαι ειλικρινής. Έτσι, γίνονται όλοι ειλικρινείς.

Δεν πιστεύω ότι μπορεί πραγματικά να συμβεί αυτό, σε τέτοιο απόλυτο βαθμό, όπως περιγράφεται σε αυτή τη φράση. Ωστόσο, ως ένα σημείο, όλοι επηρεάζονται από τις επαφές τους. Η αλληλεπίδραση μπορεί να μας μεταμορφώσει, όπως μεταμορφώνονται 2 χημικά στοιχεία όταν έρχονται σε επαφή. Οι άνθρωποι που περνούν από τη ζωή μας, καλώς ή κακώς, αφήνουν κάποιο αποτύπωμα. Άλλοι πιο βαθύ, άλλοι πιο επιφανειακό, ωστόσο όλοι μας προσφέρουν κάτι σε αυτό το ταξίδι που λέγεται ζωή, και αντίστοιχα προσφέρουμε κι εμείς κάτι σ’ αυτούς. Καθώς εξελισσόμαστε και ωριμάζουμε, πιθανότατα να αλλάξει ο τρόπος που βλέπουμε τον κόσμο και τους ανθρώπους. Αυτό δεν είναι ούτε καλό, ούτε κακό. Εξαρτάται από τη δική μας πρόθεση και ποιότητα. Ποτέ δεν είναι αργά να κάνουμε το σωστό και σωστό, αλλά και το σωστό είναι μια υποκειμενική έννοια. Για τον καθένα μπορεί να είναι κάτι διαφορετικό, ανάλογα με την ηθική και τις αξίες του.

Ο Δρ. Μίγκουελ Ρούιζ  στο βιβλίο του «οι 4 συμφωνίες» λέει : «μην παίρνετε τίποτα προσωπικά».Ο  καθένας μιλάει και συμπεριφέρεται ανάλογα με το τι έχει αποθηκευμένο στο δικό του υποσυνείδητο, γι’ αυτό και τα λόγια και οι συμπεριφορές του καθενός δεν έχουν τίποτα το προσωπικό προς το άτομο που απευθύνονται. Είναι απλά εκφράσεις της δικής μας ψυχικής κατάστασης. Ο καθένας βγάζει προς τα έξω αυτό που έχει μέσα του. Ένας άνθρωπος που σας συμπεριφέρεται με τρόπο που σας στενοχωρεί, δεν σημαίνει ότι είχε απαραίτητα πρόθεση να το κάνει. Ασφαλώς δεν έχει την ενσυναίσθηση να το κατανοήσει, αφετέρου, έτσι είναι αυτός. Ίσως δεν ενδιαφέρεται για τους άλλους όπως θα θέλατε. Απλά απομακρυνθείτε. Δεν υπάρχει λόγος να σπαταλάτε την ενέργειά σας γιατί δεν είναι κάτι προσωπικό. Πρέπει να αποδεχτούμε ότι οι άνθρωποι είναι αυτοί που είναι. Κάποιοι μας κάνουν και κάποιοι όχι. Δεν μπορούμε όμως να τους αλλάξουμε και να τους φέρουμε στα μέτρα μας. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι ή να τους αποδεχτούμε όπως είναι και να τους δώσουμε το χώρο να είναι ο εαυτός τους ή να τους βγάλουμε από τη ζωή μας. Ξεκινήσαμε από την ενσυναίσθηση και τελικά το φιλοσοφήσαμε πάλι λίγο σήμερα. Δεν πειράζει καθόλου όμως! Εν τη ρίμη του λόγου μπορούμε να παρασυρθούμε και σε ένα συλλογισμό παραπέρα. Θα ήθελα όμως και τις δικές σας σκέψεις πάνω σε αυτά που αναλύσαμε σήμερα. Έχετε καλή σχέση με την ενσυναίσθηση; Έχετε εντοπίσει αυτά τα χαρακτηριστικά σε ανθρώπους του περιβάλλοντός σας;

Εξ-ερευνήσεις

Περίπατος στους καταρράκτες της Πέτρας

by iopapami_admin

Περίπου 1,5 ώρα από την Αθήνα, μας περιμένει ένας μικρός παράδεισος! Μια δροσερή ανάσα στη φύση, με πλούσια βλάστηση και πολλά τρεχούμενα νερά! Η Πέτρα είναι ένα μικρό χωριό λίγο έξω από τον Αλίαρτο Βοιωτίας και κρύβει έναν πλούσιο καταρράκτη που θα συγκινήσει κάθε περιηγητή. Ουσιαστικά πρόκειται για τρεις καταρράκτες που ενώνονται, πηγάζοντας από τον Ελικώνα.

Είσοδος μονοπατιού

Περνώντας μέσα από το χωριό και συνεχίζοντας σε έναν προσεγμένο χωματόδρομο, θα φτάσετε σε ένα μικρό ξέφωτο όπου μπορείτε να σταθμεύσετε το όχημά σας. Το μονοπάτι ξεκινά ακριβώς εδώ και δεν έχει κανέναν βαθμό δυσκολίας. Ενδείκνυται και για μικρά! Είναι πολύ πιθανό όποια μέρα και ώρα να πάτε, να συναντήσετε οικογένειες με μικρά παιδιά που χαίρονται τη φύση ή κάνουν το πικ νικ τους. Διασχίζοντας το μονοπάτι, στα αριστερά σας θα δείτε ότι υπάρχουν ξύλινοι πάγκοι με καθίσματα όπου μπορείτε να πραγματοποιήσετε μια στάση και να στήσετε το “τσιμπούσι” σας κάτω από τη δροσιά των πλατάνων. Ασφαλώς δεν ξεχνάμε να είμαστε άκρως προσεκτικοί με τα απορρίματά μας και δεν ρυπαίνουμε τη φύση με την παρουσία μας.

Ο χώρος έχει δεχτεί ανάπλαση από τον Δήμο Αλιάρτου, είναι περιποιημένος, με καθαρά μονοπάτια, βρυσούλες και πέτρες προσεκτικά τοποθετημένες για τον περιπατητή. Αν τριγυρίσετε λίγο παραπάνω, θα βρείτε και ένα όμορφο καντηλάκι κάτω από τις ρίζες ενός δέντρου.

Φτάνοντας στο σημείο όπου βρίσκονται οι καταρράκτες, σίγουρα θα παρασυρθείτε από την ομορφιά της φύσης. Οι κάτοικοι της περιοχής ισχυρίζονται ότι πρόκειται για τους υψηλότερους καταρράκτες της Ελλάδας. Ωστόσο, παρόλο που δεν ισχύει αυτό, παραμένουν εντυπωσιακοί. Απολαύστε μερικές φωτογραφίες από το υπέροχο αυτό μέρος της φύσης. Αν σας ανοίξει η όρεξη για εκδρομούλα, μην ανησυχείτε, δεν είναι και πολύ μακριά! Ακολουθεί και ένα βίντεο ολίγων δευτερολέπτων που θα σας βάλει ακόμα καλύτερα στο κλίμα!

Μετά τα... φυσικά!

Αναγνωρίζοντας έναν νάρκισσο

by iopapami_admin

Οι ναρκισσιστές συνδέονται στενά με αυτό που η επιστήμη αποκαλεί: διαταραχή ελλειμματικής ενσυναίσθησης. Μελέτες έχουν δείξει ότι συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου παίζουν ρόλο στον τρόπο με τον οποίο βιώνεται η ενσυναίσθηση. Οι πιο πρόσφατες προσεγγίσεις επικεντρώνονται στις γνωστικές και νευρολογικές διεργασίες που κρύβονται πίσω από την ενσυναίσθηση.   Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ενσυναίσθηση, συμπεριλαμβανομένου του πρόσθιου περιφερικού φλοιού και της πρόσθιας νησίδας. Για το τι είναι η ενσυναίσθηση και πώς μας επηρεάζει μπορείτε να μάθετε περισσότερα σε προηγούμενο άρθρο μου: Τι είναι η ενσυναίσθηση και τι μας προσφέρει;

Οι ερευνητές ανακάλυψαν μια ειδική ομάδα εγκεφαλικών κυττάρων που είναι υπεύθυνα για το συναίσθημα της συμπόνιας. Αυτά τα κύτταρα μας καθιστούν ικανούς να καθρεφτίζουμε τα συναισθήματα, να αισθανόμαστε τον πόνο του άλλου, τον φόβο ή τη χαρά. Οι ενσυναισθητικοί άνθρωποι, θεωρείται πως έχουν υπερευαίσθητους νευρωνικούς καθρέφτες, δηλαδή, βιώνουν πάρα πολύ έντονα τα συναισθήματα των γύρω τους. Πώς συμβαίνει αυτό;

Οι νευρωνικοί καθρέφτες ενεργοποιούνται από εξωτερικά ερεθίσματα. Για παράδειγμα, αν πληγωθεί ο σύντροφός μας, αισθανόμαστε πληγωμένοι και εμείς οι ίδιοι. Αν κλαίει το παιδί μας· αισθανόμαστε θλίψη κι εμείς. Όταν ο φίλος μας είναι χαρούμενος· είμαστε κι εμείς χαρούμενοι. Αντίθετα, οι ναρκισσιστές και για να το πάμε ακόμα πιο μακριά, οι ψυχοπαθείς, θεωρείται πως έχουν αυτό που η επιστήμη αποκαλεί “διαταραχή ελλειμματικής ενσυναίσθησης”.

Αυτό σημαίνει πως τους λείπει η ικανότητα να ενσυναισθάνονται όπως όλοι οι άλλοι άνθρωποι, χαρακτηριστικό το οποίο μπορεί να οφείλεται στην υπολειτουργία του νευρωνικού καθρεφτίσματος. Ασφαλώς, όσοι χαρακτηρίζονται από ελλειμματική ενσυναίσθηση δεν είναι απαραίτητα ψυχοπαθείς, μην παρεξηγηθούμε κι όλας! Ωστόσο, σύμφωνα με την επιστήμη, εντάσσονται στους ναρκισσιστές, και καλό είναι να αποφεύγουμε αυτήν την κατηγορία ανθρώπων, αν επιζητούμε ειλικρινείς σχέσεις. Οφείλουμε  να είμαστε προσεκτικοί με αυτούς τους ανθρώπους, καθώς είναι ανίκανοι να δώσουν πραγματική αγάπη. Είναι πολύ πιθανό να σας έχει συμβεί τουλάχιστον μία φορά στη ζωή σας να εμπλακείτε με έναν τέτοιο άνθρωπο. Είναι ο φίλος που δεν μπορεί να καταλάβει ότι κάτι σας στενοχωρεί και λέει πολύ εύκολα: έλα μωρέ/ έτσι είναι η ζωή/ δεν πειράζει/ όλα θα πάνε καλά. Ασχολείται με κάτι που τον αφορά περισσότερο από το πρόβλημά σας, αλλά κατά τα άλλα θέλει να λέγεται φίλος. Είναι ο σύντροφος που θα σας πει εύκολα ότι σας αγαπάει αλλά υιοθετεί συμπεριφορές που σας πληγώνουν και δεν είναι ειλικρινής και συνεπής απέναντί σας.

Τι συμβαίνει με αυτούς τους ανθρώπους;

photo credits: www.psycho-logos.com.gr

Το «εγώ» τους είναι τόσο μεγάλο, που δεν σας χωρά. Αυτό δεν τους κάνει απαραίτητα κακούς ανθρώπους, απλά ακατάλληλους για εσάς. Δεν σημαίνει ότι έχουν κακές προθέσεις. Απλά έτσι είναι. Όπως υποστηρίζει και ο νόμος του του «επιτρέπω» ή αλλιώς της «μη-αντίστασης», επιτρέψτε στους άλλους να είναι αυτό που είναι. Εκείνο που οφείλετε να κάνετε εσείς, είναι να προσέχετε τον εαυτό σας. Να αναγνωρίζετε τους νάρκισσους που έρχονται στη ζωή σας και να τους κρατάτε σε μια απόσταση ασφαλείας. Υπάρχουν πολλοί άλλοι άνθρωποι εκεί έξω που μπορούν να σας συναισθανθούν, μπορούν να είναι πραγματικά κοντά σας. Αυτοί οι άνθρωποι μας ομορφαίνουν τη ζωή. Μην πέφτετε στην παγίδα να σκεφτείτε ότι κάνετε εσείς κάνετε λάθος και εισπράτετε αυτήν την συμπεριφορά. Ένα άλλο χαρακτηριστικό των ναρκισσιστών είναι η χειραγώγηση. Γνωρίζουν πολύ καλά αυτό το “παιχνίδι” και η τακτική που ακολουθούν είναι να κάνουν τον άνθρωπο που έχουν απέναντί τους να πιστέψει ότι αυτός δεν κάνει κάτι καλά. Ναι μεν ενδιαφέρονται για εσάς αλλά εσείς με κάποιον τρόπο, με κάποια συμπεριφορά σας δεν τους επιτρέπετε να το εκφράσουν ή δεν αντιλαμβάνεστε όλα όσα κάνουν για εσάς. Επιχειρούν να σας δημιουργήσουν τύψεις, χειραγωγώντας τη σκέψη και τα συναισθήματά σας για να σας καταστήσουν ευάλωτους στις “επιθέσεις” τους. Χρησιμοποιούν τη μία δικαιολογία μετά την άλλη για να πλάσουν μια ολόκληρη πραγματικότητα και εν τέλει να είναι αυτοί τα “θύματα” της ιστορίας και εσείς να πρέπει να συμμορφωθείτε με τα δικά τους δεδομένα για να επανορθώσετε.

Θα το έχετε παρατηρήσει κι από τους φίλους σας, ή θα το έχετε αναγνωρίσει σε συμπεριφορές γνωστών σας. Ωστόσο, επιλέγω να επιστήσω την προσοχή στους πραγματικούς φίλους σε αυτό το παράδειγμα, γιατί οι φίλοι όπως λένε, είναι η οικογένεια που επιλέγουμε. Οι αληθινοί φίλοι σας, πιθανότατα είναι άνθρωποι που σας καταλαβαίνουν με ένα βλέμμα. Αισθάνονται ότι κάτι σας απασχολεί από τον τόνο της φωνής σας στο τηλέφωνο. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν ανεπτυγμένη τη δεξιότητα της ενσυναίσθησης και σας κάνουν καλό. Αυτούς να κρατάτε στη ζωή σας!

Αν θέλετε να αναλύσουμε περισσότερο τη φύση των ναρκισσιστών, επικοινωνήστε μαζί μου στο: ioanna@myalchemies.com

Μετά τα... φυσικά!

Ενσυναίσθηση: τι είναι και τι μας προσφέρει;

by iopapami_admin

Ενσυναίσθηση, ένας όρος που ακούμε όλο και συχνότερα τα τελευταία χρόνια. Τι είναι όμως, η ενσυναίσθηση; Είναι κάτι που προϋπάρχει μέσα μας, κάτι που καλλιεργούμε; Μας ωφελεί ή μήπως δεν έχει κανένα νόημα να μας απασχολεί; Ας ξεκινήσουμε με την ετυμολογία του όρου.

H σύνθετη αυτή λέξη, αποτελείται από τις λέξεις εν, συν και αίσθηση, υποδηλώνοντας την επέκταση της αίσθησης του ατόμου πέρα από τον εαυτό του. Ουσιαστικά, με αυτό εννοούμε ότι το άτομο, μπαίνει στη θέση του άλλου, μπαίνει στα παπούτσια του όπως λέμε. Η ενσυναίσθηση στην ψυχοθεραπεία νοείται ως η στάση και η έκφραση ενός ατόμου απέναντι σε κάποιο άλλο, έχει δηλαδή διαπροσωπικό χαρακτήρα. Συχνά, υπάρχει σύγχυση αυτού του όρου με τη συμπάθεια, με την έννοια δηλαδή ότι κάποιος συμπάσχει με κάποιον άλλο.  Ωστόσο, εδώ υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά.  Ένας άνθρωπος μπορεί να συμπάσχει βιώνοντας τον ψυχικό πόνο του άλλου, αλλά δεν μπορεί να αντιληφθεί τα συναισθήματα που προκαλούν αυτόν τον πόνο ή απορρέουν από αυτόν. Η έννοια της συμπάθειας περικλείει στοιχεία οίκτου, συλλύπησης και συγκατάβασης, τα οποία δεν χαρακτηρίζουν την ενσυναίσθηση. Στην ενσυναίσθηση, μπορούμε να αιτιολογήσουμε τις πράξεις κάποιου, γιατί κατανοούμε τα συναισθήματά του, τις πηγές τους και τα κίνητρά τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δικαιολογούμε τις πράξεις κάποιου, απλά τις κατανοούμε.  Γενικά στη συμπάθεια, η προσοχή του ατόμου στρέφεται στα δικά του συναισθήματα και στην υποτιθέμενη ομοιότητά τους με εκείνα του άλλου χωρίς να χάνει την προσωπική του ταυτότητα, ενώ στην ενσυναίσθηση η προσοχή του ατόμου στρέφεται στα συναισθήματα του άλλου, χάνοντας τον εαυτό του. Βιώνει τη θέση του άλλου. Συνεπώς, ενσυναίσθηση είναι η συναισθηματική ταύτιση με έναν άλλο άνθρωπο, η αναγνώριση και η κατανόηση της θέσης, του συναισθήματος, των σκέψεων ή της κατάστασης κάποιου άλλου. Πρόκειται για την ικανότητα να κατανοούμε συναισθηματικά τι νιώθουν οι άλλοι, να δούμε τα πράγματα από τη σκοπιά τους και να φανταζόμαστε τον εαυτό μας στη θέση τους.

Στην ψυχολογία η λέξη ‘’ενσυναίσθηση’’ χρησιμοποιείται με τρεις διακριτές έννοιες: α) αντιλαμβάνομαι τα συναισθήματα του άλλου, β) αισθάνομαι αυτό που αισθάνεται και ο άλλος και γ) αντιδρώ συμπονετικά στη στενοχώρια του άλλου. Η τρίτη αυτή έννοια μας παραπέμπει και στον όρο συμπάθεια, που αναφέραμε νωρίτερα, αλλά όπως έχουμε ήδη εξηγήσει, η ενσυναίσθηση είναι κάτι μεγαλύτερο από αυτό, κάτι πιο ολιστικό και ολοκληρωμένο.

photo credits: psychologytoday.com

Ενώ, όμως, η ενσυναίσθηση αναπτύχθηκε ως εργαλείο της ψυχοθεραπείας, σύντομα αγκαλιάστηκε και από άλλες επιστήμες, αφού αναγνωρίστηκαν οι δυνατότητές της σε όλες τις μορφές των διαπροσωπικών σχέσεων, σε κάθε κατάσταση, δηλαδή, στην οποία ένας άνθρωπος προσπαθεί να καταλάβει αυτόν που βρίσκεται απέναντί του.

Τα τελευταία χρόνια, ο ακριβής ορισμός της ενσυναίσθησης έχει εξελιχθεί σε μεγάλη πρόκληση για κοινωνιολόγους, ψυχολόγους, ψυχιάτρους, συμβούλους, εκπαιδευτικούς και γλωσσολόγους. Στις κοινωνικές επιστήμες ενσυναίσθηση «καλείται η κατανόηση της συμπεριφοράς ενός άλλου με βάση τη βίωση και συμπεριφορά του ίδιου του ατόμου». Ωστόσο, η εφαρμογή των αρχών της ενσυναίσθησης καλύπτει ένα πιο ευρύ φάσμα: είναι ανάγκη/ικανότητα να μπούμε στη θέση του άλλου και να κατανοήσουμε πώς νιώθει, να μην κρίνουμε ένα συναίσθημα, να επιθυμούμε να βοηθήσουμε, να σεβόμαστε τον προσωπικό χώρο του καθενός, να αποκωδικοποιούμε τα κρυφά συναισθήματα πίσω από συγκεκριμένες συμπεριφορές.
«Ενσυναίσθηση είναι αυτό που συμβαίνει σε μας όταν αφήνουμε το σώμα μας… και βρισκόμαστε είτε προς στιγμήν είτε για μεγαλύτερη χρονική περίοδο στο μυαλό του άλλου. Παρατηρούμε την πραγματικότητα μέσω των ματιών του, αισθανόμαστε τις συγκινήσεις του, μοιραζόμαστε τον πόνο του.» έλεγε το 2005 ο Χεν Λάμπερτ… Ας σταθούμε μια στιγμή σε αυτό: παρατηρούμε την πραγματικότητα μέσω των ματιών του. Το πώς αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα, είναι κάτι υποκειμενικό. Το μόνο αντικειμενικό, είναι τα γεγονότα. Ο καθένας όμως, έχει διαφορετικές σκέψεις για αυτά, του γεννούν διαφορετικά συναισθήματα, τον οδηγούν σε άλλες αποφάσεις.

Τι μπορεί να μας προσφέρει η ενσυναίσθηση;

Προσπαθώντας να βιώσουμε τα συναισθήματα του άλλου μπορούμε να καταλάβουμε πώς οδηγήθηκε σε συγκεκριμένες πράξεις και αποφάσεις. Αυτό ασφαλώς δεν σημαίνει ότι πρέπει να συμφωνήσουμε με αυτές ή ότι τις εγκρίνουμε. Το τι θα κάνουμε με τη γνώση, με την πληροφορία αν θέλετε, που αποκτούμε είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα. Όποιος χρησιμοποιεί την ενσυναίσθηση μπορεί να αναγνωρίσει, να αντιληφθεί και να αισθανθεί αυτό που αισθάνεται ένας άλλος άνθρωπος. Τι θα κερδίζαμε αν πραγματικά μπορούσαμε να κατανοήσουμε τον συνάνθρωπο; Πιστεύω ότι εμείς οι ίδιοι θα γινόμασταν καλύτεροι άνθρωποι, και συνεπώς η κοινωνία θα ήταν ένα πιο όμορφο μέρος για να ζει κανείς. Παρατηρώντας την αναλγησία και την ανηθικότητα που κυριαρχεί, πραγματικά προβληματίζομαι για τον κόσμο μας, για την ανθρωπότητα και το μέλλον των επόμενων γενεών. Συνήθως νοσταλγούμε τις πιο παλιές εποχές και έχουμε την τάση να τις εξιδανικεύουμε. Λέμε για παράδειγμα ότι πριν από 30 χρόνια, 50 χρόνια, και ούτω καθεξής, οι άνθρωποι ήταν πιο… ανθρώπινοι. Ήταν πιο κοντά ο ένας στον άλλο, πιο αθώοι ως προς τις προθέσεις τους. Διατηρούμε την εντύπωση ότι δεν υπήρχε τότε η κακία που υπάρχει στον κόσμο σήμερα. Δεν τις έζησα αυτές τις εποχές για να μπορώ να συγκρίνω αλλά αν όλοι θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο, γιατί δεν κάνουμε κάτι γι’ αυτό; Ξεκινώντας από το να πάρουμε την ανθρωπιά μας πίσω. Είναι αδιανόητο να διαδραματίζονται σκηνές βίας μπροστά στα μάτια μας και να γυρνάμε από την άλλη, σαν να μη συμβαίνει τίποτα! Κι όμως, είναι σύνηθες στις μέρες μας! Αν θέλετε να το δούμε στο μικρόκοσμο του καθενός, είναι αδιανόητο να επιλέγουμε να προκαλούμε πόνο στο συνάνθρωπό μας, με τις πράξεις ή ακόμα και με τα λόγια μας. Αυτό μας κάνει ανθρώπους; Μας κάνει ηθικούς; Μας κάνει σωστούς; Χμμ… Κατά την ταπεινή μου άποψη, όχι! Γιατί το κάνουμε; Γιατί έχουμε πάψει να αισθανόμαστε και να συναισθανόμαστε! Αν ο καθένας ξεκινήσει από τον εαυτό του και προσπαθήσει να τον βελτιώσει, θα δει ότι όλα γύρω του βελτιώνονται. Αν ο καθένας από εμάς προσπαθεί να μπει στη θέση του συνανθρώπου του και να τον νιώσει, αν η αγωνία του άλλου γίνει δική μας, αν ο πόνος του άλλου γίνει δικός μας, τότε ίσως αρχίσουμε να διορθώνουμε τις εσφαλμένες συμπεριφορές. Όσο δεν νιώθουμε, θα συνεχίζουμε έτσι, σε αυτό το μοτίβο, καλλιεργώντας την αναλγησία και την ανηθικότητα.

Άνοιξα μία παρένθεση αναφερόμενη στις κοινωνικές προεκτάσεις αλλά κρατήστε αν θέλετε τους προβληματισμούς που ανέφερα. Ίσως κάπου ταυτιστείτε, ίσως κάπου σας βοηθήσουν…κι αν όχι, δεν πειράζει, ίσως τα κάνετε ήδη όλα σωστά!

photo credits: amacad.org

Εξ-ερευνήσειςΜυθικές Ιστορίες

Ο πύργος του Καραϊσκάκη στην Δομβραίνα

by iopapami_admin

Επιστρέφοντας από την παλιά εθνική οδό από Παρνασσό προς Αθήνα, δεν μπόρεσα να αντισταθώ σε λίγη ακόμη εξερεύνηση! Ψάχνοντας σημαντικές τοποθεσίες της Βοιωτίας, ακολούθησα το δρόμο για κάποια σημεία που εντόπισα στον χάρτη. Σε επόμενα άρθρα θα βαδίσουμε μαζί σε αυτές τις διαδρομές.

Στο μονοπάτι για τον πύργο
Η προτομή του Γεώργιου Καραϊσκάκη μπροστά από την είσοδο του πύργου.

Αναζητώντας λοιπόν, ερείπια από ελληνιστικά τείχη στην περιοχή, τράβηξε την προσοχή μου ο πύργος με την ελληνική σημαία να κυματίζει και την προτομή κάποιου, που από μακριά δεν μπορούσα να διακρίνω. Ο δρόμος μας οδηγεί μέχρις ενός σημείου εντός της Δομβραίνας, όπου αφήνουμε το αυτοκίνητο και συνεχίζουμε με τα πόδια. Δεν υπάρχει κάποια ταμπέλα με οδηγίες, οπότε μη διστάσετε να ρωτήσετε τους κατοίκους (όπως έκανα κι εγώ!). Μέσα από ένα στενό ανηφορικό μονοπάτι με ψηλά χόρτα και μερικά βράχια, καταλήγουμε στην είσοδο του πύργου. Δεν θα σχολιάσω την υπέροχη θέα στον Βοιωτικό κάμπο, αξίζει να τη δείτε ιδίοις όμμασι.

Θα σταθώ στην επιβλητική προτομή του ήρωα της ελληνικής επανάστασης. Αγέρωχος, δεσπόζει πάνω στο βράχο του, στέκει μπροστά από την είσοδο του πύργου του, σαν να φυλά ακόμη Θερμοπύλες. Δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς χτίστηκε αυτός ο πύργος, ωστόσο υπολογίζεται ως προγενέστερος του 1826. Η μορφή του παραπέμπει σε μικρό οχυρό. Υπάρχουν, όμως, εικασίες ότι μπορεί να αποτελούσε την κατοικία κάποιου Τούρκου Αγά. Στο εσωτερικό του υπήρχαν κάποτε τρεις όροφοι. Έχουν γίνει επεμβάσεις για την αναστήλωση του πύργου αλλά επίσης δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς. Η θέση του στο φυσικό βράχο παρείχε εξαιρετική οπτική σε όλο τον λόφο και τον κάμπο.

Από το εσωτερικό του πύργου, σε σχήμα 8.

Γνωρίζουμε ότι δεν υπήρξε κατοικία του Γεώργιου Καραϊσκάκη, ωστόσο τον χρησιμοποίησε σε κάποια μάχη ενάντια στους Τούρκους. Τοπικές παραδόσεις θέλουν τον ήρωα να έχει οργανώσει πολλές δράσεις στη γύρω περιοχή μέσα από αυτόν τον πύργο.

Κοιτάζοντας από μέσα προς την έξοδο του πύργου.
Βιβλιοτόπιο

Η Ουράνια Προφητεία

by iopapami_admin

Η Ουράνια Προφητεία του James Redfield είναι ένα από τα βιβλία που όσοι έχουν ενεργειακές αναζητήσεις αξίζει να το διαβάσουν. Για αρχή να ευχαριστήσω την Ανδρομάχη Πλαγιαρίδου που μου σύστησε το βιβλίο. Πραγματικά αξίζει την προσοχή και το χρόνο σας και όπως παρακινήθηκα από κάποιον άλλον, είναι η σειρά μου να παρακινήσω εσάς. Στο εξώφυλλο του βιβλίου αναφέρεται ότι πρόκειται για μία περιπέτεια. Πραγματικά, μία περιπέτεια ξεκινά, ένα ταξίδι αναζήτησης.

Στα δάση του Περού ανακαλύφθηκε ένα αρχαίο χειρόγραφο και οι ήρωες του βιβλίου αναζητούν τις εννιά επιγνώσεις που περιλαμβάνονται σε αυτό. Οι επιγνώσεις είναι ουσιαστικά κάποια κλειδιά – καθοδηγητές για τη ζωή, συνειδητοποιήσεις που μπορούν να μας εξελίξουν ως ανθρώπους. Όπως κάθε νέα γνώση που συναντά το φως πολεμάται, αμφισβητείται και κινδυνεύει με αφανισμό, έτσι και αυτό το χειρόγραφο. Οι λίγοι που έχουν ήδη έρθει σε επαφή με αυτό και έχουν κατανοήσει την αλήθεια του, προσπαθούν να το σώσουν. Έτσι, οι ήρωες διώκωνται ενώ παράλληλα προσπαθούν να ανακαλύψουν τις επιγνώσεις και να τις διαδώσουν. Μέσα από μία σειρά γεγονότων, οι επιγνώσεις αποκαλύπτονται στον αναγνώστη και ερμηνεύονται με παραδείγματα, ώστε να είναι πιο οικείες και κατανοητές. Ας τις δούμε όμως λίγο πιο αναλυτικά, σε μια προσπάθεια να σας κεντρίσω το ενδιαφέρον για ένα βιβλίο που με ενέπνευσε!

Το εξώφυλλο του βιβλίου, μεταφρασμένο από τις εκδόσεις Διόπτρα

Αρχικά, γίνεται λόγος για την κρίσιμη μάζα που έχει ήδη αφυπνιστεί. Το αρχαίο αυτό χειρόγραφο προβλέπει ότι επί των ημερών μας ο ανθρώπινος πολιτισμός θα συνειδητοποιήσει ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα στον πνευματικό κόσμο και θα στραφεί σε τέτοιες αναζητήσεις για να βρει απαντήσεις. Οι άνθρωποι θα αρχίσουν να κατανοούν την αξία των συμπτώσεων και θα μάθουν να τις αξιοποιούν και να τις εμπιστεύονται για την εξέλιξή τους. Μία νέα κοσμοθεωρία αναδύεται, πληρέστερη από την ήδη υπάρχουσα. Αρκετά ασχολήθηκε η ανθρωπότητα με την ύλη, την τεχνολογία και την εξασφάλιση των ανέσεων. Η απορρόφηση από τα καθημερινά θα δώσει τη θέση της στην συνειδητοποίηση των συμπτώσεων που μας συμβαίνουν καθημερινά. Μέσα από αυτές, θα βρούμε το δρόμο προς τον πραγματικό σκοπό μας και θα ανακαλύψουμε την πραγματική φύση του σύμπαντος. Με την τρίτη επίγνωση, συνειδητοποιούμε ότι τα πάντα γύρω μας είναι ενέργεια, ροή ενέργειας. Αναπτύσσοντας τη διαίσθησή μας μπορούμε να την αισθανθούμε και μάλιστα μπορούμε να την διαχειριστούμε. Εστιάζοντας την ενέργειά μας, δίνοντας την προσοχή μας σε κάποιον ή κάτι, μπορούμε να επηρεάσουμε αναλόγως ένα ολόκληρο σύστημα. Όσο εξασκούμαστε σ’ αυτό, τόσο αυξάνουμε τη συχνότητα των συμπτώσεων που μπορούν να μας καθοδηγήσουν και να μας αφυπνίσουν περισσότερο.

Η τέταρτη επίγνωση μας φέρνει αντιμέτωπους με τον διαρκή αγώνα για απόκτηση περισσότερης δύναμης. Γινόμαστε πιο δυνατοί όταν έχουμε περισσότερη ενέργεια. Για να αποκτήσουμε ενέργεια, εφόσον έχουμε αποκοπεί από την πηγή μας, την παίρνουμε από τους άλλους ανθρώπους είτε επειδή μας την προσφέρουν οικειοθελώς είτε εξαναγκάζοντας. Σε αυτό το σημείο παρουσιάζονται κάποια μοντέλα εξουσιαστών και εξουσιαζόμενων, με τρόπο που μας κάνουν να προβληματιστούμε για τη μέχρι τώρα πορεία μας. Αναλογιζόμαστε τη συμπεριφορά μας για να δούμε πού βρισκόμαστε και πώς συνειδητά θα ξεχωρίζουμε και θα αντιμετωπίζουμε τις προσωπικότητες των άλλων. Ο διαρκής ανταγωνισμός για απόκτηση περισσότερης ενέργειας αποτελεί την πηγή όλων των ανθρώπινων συγκρούσεων. Η Πέμπτη συνειδητοποίηση μας φέρνει ευχάριστα μηνύματα για την εξέλιξη αυτής της κατάστασης. Μπορούμε πραγματικά να συνδεθούμε με τη θεϊκή ενέργεια που ρέει μέσα μας! Όταν το επιτύχουμε αυτό, η ανασφάλεια και οι συγκρούσεις δεν θα έχουν πια θέση στη ζωή μας. Θα αισθανόμαστε ανάλαφροι, δυνατοί, πλημμυρισμένοι από αγάπη. Εξάλλου όλα γίνονται για την αγάπη, την ενέργεια με την υψηλότερη συχνότητα! Έχοντας έρθει σε επαφή με την πηγή, μπορούμε πιο εύκολα να κατανοήσουμε πότε απομακρυνόμαστε από αυτήν, για ποιο λόγο και πώς αναζητούμε την ενέργεια των άλλων. Οι συνειδητοποιήσεις αυτές μπορούν να μας οδηγήσουν σε μια πιο ουσιαστική και σταθερή σύνδεση με τη ροή της ενέργειας. Ακόμη, μπορούν να μας βοηθήσουν να αναπτυχθούμε και να αντιληφθούμε τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να προσφέρουμε στην ανθρωπότητα. Όταν συνειδητοποιήσουμε ποια είναι η αποστολή μας, θα παρατηρήσουμε ότι οι μυστηριώδεις συμπτώσεις αυξάνονται. Όλα αυτά θα μας οδηγήσουν στο πεπρωμένο μας. Όταν έχουμε ένα ερώτημα, θα βιώνουμε ονειροπολήσεις και διαισθητικές εμπειρίες, μέχρι που κάποιος άλλος άνθρωπος, «συμπτωματικά» θα έρθει να μας δώσει την απάντηση! Υπάρχει ένας ακόμη τρόπος για να αυξήσουμε την καθοδήγηση που λαμβάνουμε. Αυτό, λοιπόν, μπορεί να επιτευχθεί με την ψυχική εξύψωση που μπορούμε να προσφέρουμε καθημερινά σε ανθρώπους που εμφανίζονται στη ζωή μας. Ωστόσο, πρέπει να προσέξουμε να μην «χαθούμε» μέσα σε ρομαντικές σχέσεις. Η ένατη και τελευταία επίγνωση μας οδηγεί σε έναν αναδυόμενο πολιτισμό, με αφυπνισμένους ανθρώπους, συγχρονική ανάπτυξη, άφθονη και ομαλή ροή ενέργειας. Όταν ο άνθρωπος καταφέρει να εξυψωθεί στα υψηλότερα ενεργειακά επίπεδα, θα ενοποιηθεί η διάσταση της ύπαρξης με τη μεταθανάτια διάσταση και έτσι θα τερματιστεί ο κύκλος της γέννησης και του θανάτου. Το σώμα θα έχει πλέον μόνο την πνευματική του μορφή, αφήνοντας πίσω την υλική.

O συγγραφέας James Redfield

Η περιπέτεια των ηρώων φαίνεται να ολοκληρώνεται μόλις συνειδητοποιήσουν την ένατη επίγνωση, ωστόσο, ο συγγραφέας έχει ήδη προχωρήσει μέχρι την δωδέκατη επίγνωση στην οποία έχει αφιερώσει ένα ολόκληρο βιβλίο. Μείνετε συντονισμένοι γιατί μόλις ολοκληρώσω τη μελέτη αυτού του βιβλίου, θα τη μοιραστώ μαζί σας. Οφείλω να αναγνωρίσω πάντως ότι η αρχή του βιβλίου έχει ήδη αιχμαλωτίσει την προσοχή μου! Αν κάποιος από εσάς έχει ήδη διαβάσει την Ουράνια Προφητεία και θέλει να μοιραστεί μαζί μου κάποιο σχόλιο, προβληματισμό ή πληροφορία, ας μη διαστάσει να επικοινωνήσει! Περιμένω τα μηνύματά σας στο ioanna@myalchemies.com.

Καλή ανάγνωση!

Εξ-ερευνήσεις

Το φρούριο της Αλεκτωρούπολης

by iopapami_admin

Η Καβάλα είναι μία από τις αγαπημένες μου πόλεις, με πλούσια ιστορία, και σε κάθε μου επίσκεψη βρίσκω κάτι νέο να εξερευνήσω. Κάπως έτσι, λοιπόν, τυχαία, βρέθηκα μια καλοκαιρινή μέρα στο κάστρο της Αλεκτωρούπολης! Πηγαίνοντας προς Νέα Πέραμο για ψαράκι δίπλα στη θάλασσα, τράβηξαν την προσοχή μου τα τείχη του κάστρου. Χωρίς δεύτερη σκέψη, κάναμε μία μικρή παράκαμψη από την πορεία μας και αντικρύσαμε τα ερείπια του φρουρίου.

Δεν γνώριζα ότι υπήρχε κάποτε κάστρο στην περιοχή, οπότε αυτό αποτέλεσε μία ευχάριστη έκπληξη! Το κάστρο Αλεκτωρουπόλεως εμφανίζεται σε έγγραφο για πρώτη φορά τον 11ο αιώνα. Δεσπόζει στον όρμο των Ελευθερών, γι’ αυτό και εύκολα θα σας τραβήξει την προσοχή, ενώ αν το επισκεφθείτε θα απολαύσετε μία μοναδική θέα!

Σύμφωνα με βυζαντινές πηγές πηγές η πόλη την οποία προάσπιζε το κάστρο καλούνταν Αλεκτρυόπολη, μετέπειτα Αλεκτωρούπολη – Ανακτορούπολη – Ελευθερούπολη. Κατά τον 14ο αι. φαίνεται πως διαδραμάτισε ιδιαίτερο ρόλο στα ιστορικά δρώμενα, καθώς αναφέρεται συχνότερα στις πηγές. Κατά τη διάρκεια της εμφύλιας διαμάχης του 14ου ανάμεσα στον αυτοκράτορα Ιωάννη Ε’ Παλαιολόγο και τον Ιωάννη Καντακουζηνό  χρησιμοποιήθηκε  ως ορμητήριο για την κατάληψη των κάστρων της περιοχής. Το 1357 με χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου, η Ανακτορούπολη, η Χρυσόπολη και η Θάσος παραχωρήθηκαν, με τίτλο κληρονομικότητας, στη δικαιοδοσία των αδελφών Αλέξιο μέγα στρατοπεδάρχη και Ιωάννη Πριμικήριο. Το κάστρο κατελήφθη από τους Οθωμανούς μεταξύ των ετών 1383 και 1387. Ωστόσο, η επισκοπή Ελευθερουπόλεως διατήρησε το όνομά της έως και το β’ μισό του 15ου αι. Πιθανώς ο οικισμός είχε μεταφερθεί αλλού, ίσως κοντά στο σημερινό ορεινό χωριό Ελευθερές στους πρόποδες του Συμβόλου όρους (Λεφτέρ και Λεφτερόπολη επί Τουρκοκρατίας).

Κατά τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο χρησίμευσε ως στρατόπεδο και οχυρό για τον βουλγαρικό στρατό. Αυτήν την περίοδο κατεδαφίστηκε τμήμα της νότιας πλευράς και στο εσωτερικό χτίστηκαν πρόχειρα καταλύματα. Αργότερα, οι εγκαταστάσεις και το κάστρο χρησιμοποιήθηκαν από τους κατοίκους της περιοχής ως πρόχειρα καταλύματα και λατομείο έτοιμου οικοδομικού υλικού. Μέχρι στιγμής, στο εσωτερικό του κάστρου έχει ανακαλυφθεί ένας ναΐσκος, ένα πατητήρι σταφυλιών και ένα λουτρό. Τα τέσσερα κιονόκρανα των βυζαντινών χρόνων υποδηλώνουν την ύπαρξη τρουλαίου ναού. Σύμφωνα με τα διαφορετικά είδη τοιχοποιίας που εντοπίστηκαν, υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις περί κατασκευής μεταξύ 6ου και 9ου αιώνα. Ωστόσο, δεν υπάρχουν γραπτά που να το μαρτυρούν ή επιγραφές που να το επιβεβαιώνουν.

Μετά τα... φυσικά!

Ο άνθρωπος μέσα από το κίνημα της Νέας Σκέψης

by iopapami_admin

Ο άνθρωπος από όταν κατάφερε να επιλύσει τις βιολογικές του ανάγκες, ασχολήθηκε με την πνευματικότητά του. Ακόμα και η δημιουργία μύθων, κοσμογονιών και θεοτήτων, ανταποκρίνεται στις ανώτερες αναζητήσεις του ανθρώπου. Με το θεό, ερμήνευε ό,τι δεν μπορούσε να κατανοήσει. Με τον μύθο, έδινε νόημα σε μια αλληλουχία γεγονότων και ανέλυε την ηθική. Με την κοσμογονία, αντιλαμβανόταν τη δημιουργία του σύμπαντος, του κόσμου και όλων των πλασμάτων μέσα σε αυτόν. Όλες οι μυθολογίες του κόσμου εμπεριέχουν αυτά τα τρία στοιχεία, γιατί ανταποκρίνονται στις πρώτες ανάγκες όλης της ανθρωπότητας για την ερμηνεία του κόσμου.

Καθώς εξελίσσονταν οι κοινωνίες, ήρθε η φιλοσοφία να καλύψει τα κενά που άφηναν οι μύθοι και να δώσει απαντήσεις σε αυτά δεν εξηγούσαν οι θεοί. Κύρια ζητήματα της φιλοσοφίας ήταν η ηθική, η ζωή κι ο θάνατος, η ψυχή και οι ιδιότητές της αλλά και η πλήρης αντίληψη του αισθητού και του νοητού κόσμου. Ο Πλάτωνας μίλησε για τον κόσμο των ιδεών και είναι από τους πρώτους που εισήγαγαν τη θεωρία ότι ζούμε σε μια πλάνη, σε έναν πλασματικό κόσμο κι ότι η αλήθεια βρίσκεται αλλού. Ο Αριστοτέλης μίλησε για την Ψυχή, ενώ μέσα από τους πλατωνικούς διαλόγους που σώζονται, μαθαίνουμε για τις αντιλήψεις περί ψυχής των Πλατωνικών και των Σωκρατικών.

O Phineas Parkhurst Quimby (1802-1866)

Στη σύγχρονη ιστορία, όλα αυτά επανέρχονται  το 19ο αιώνα, με το κίνημα της Νέας Σκέψης. Αυτό το κίνημα χαρακτηρίζεται από ένα μείγμα θρησκείας και μεταφυσικής. Δεν ασπάζεται κάποια συγκεκριμένη θρησκεία και δεν είναι άλλωστε αυτός ο σκοπός του κινήματος. Πρόκειται για μία ιδεολογία που παίρνει στοιχεία από την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, από τις πνευματικές διδασκαλίες της Ανατολής, από θρησκείες όπως ο Χριστιανισμός που μιλάει για έναν Θεό, για αγάπη και ειρήνη, με διάφορες άλλες προσθήκες από νέους ψυχολόγους και ιδεολόγους της εποχής. Σε μια περίοδο όπου ο ρομαντισμός και ο ιδεαλισμός άρχισαν να έχουν έντονη επιρροή, το κίνημα της Νέας Σκέψης βρήκε πρόσφορο έδαφος να δημιουργηθεί και να αναπτυχθεί, βρίσκοντας το κοινό του στις καρδιές όσων είχαν ανάγκη να πιστέψουν σε κάτι πιο ελπιδοφόρο, προσιτό και προοδευτικό. Ιδρυτής θεωρείται  ο Phineas P. Quimby (1802 – 1866), καθώς είναι ένα από τους πρωτεργάτες του κινήματος και από τους πιο πιστούς εκφραστές του. Στις αντιλήψεις του Quimby είναι έκδηλες οι επιρροές από το χριστιανισμό και το μεσμερισμό. Τι ήταν, όμως, ο μεσμερισμός και πώς προέκυψε;

 Ο Franz Anton Mesmer (1734 – 1815) είχε προηγηθεί του Quimby και εισήγαγε τις αρχές του υπνωτισμού και της θεραπείας μέσω αυτού και άλλων ενεργειών, πρωτοπορώντας για την εποχή του. Οι αρχές του Mesmer δεν ειπώθηκαν για πρώτη φορά από τον ίδιο, ωστόσο στις μεθόδους που ακολουθούσε αποδόθηκε ο όρος «μεσμερισμός» και έμελε να επηρεάσει πολλούς τον επόμενο αιώνα, όπως τον Quimby.

Η Νέα Σκέψη, λοιπόν, επηρεασμένη από τη πλατωνική φιλοσοφία, υποστηρίζει ότι η σφαίρα των ιδεών είναι πιο πραγματική από εκείνη της ύλης. Ασπάζεται την άποψη του Σουηδού φιλόσοφου, επιστήμονα και θεολόγου Emanuel Swedenborg (1688 – 1772), σύμφωνα με την οποία η υλική σφαίρα αποτελείται από πνευματικές αιτίες και θεϊκό σκοπό. Ό,τι υπάρχει στον φυσικό κόσμο και το αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας είναι ένας φτωχός αντικατοπτρισμός αυτών που βρίσκονται στον πνευματικό και ιδεατό κόσμο. Ένας από τους τελευταίους μεγάλους φιλοσόφους της σύγχρονης εποχής ήταν ο Γερμανός  Georg Wilhelm Friedrich Hegel (1770 – 1831). Πρόκειται για έναν ιδεαλιστή, εμπνευσμένο από τις χριστιανικές αρχές, ο οποίος βρήκε μία θέση για τα πάντα. Τοποθέτησε το λογικό, το φυσικό, το ανθρώπινο και το θεϊκό, σε ένα διαλεκτικό σχήμα που μεταβαίνει επανειλημμένως από τη θέση στην αντίθεση και ξανά επιστρέφει σε μια πλουσιότερη σύνθεση. Οι ιδέες του έμειναν γνωστές ως χεγκελισμός και με τη σειρά τους επηρέασαν κι αυτές τον Quimby στην έκφραση της Νέας Σκέψης.

Ουσιαστικά, αυτό το κίνημα δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να επαναφέρει στην επικαιρότητα τις μεγαλύτερες ιδέες που ειπώθηκαν για τον πνευματικό κόσμο και την πνευματική δύναμη του ανθρώπου επάνω στην ύλη. Νέα Σκέψη ήταν για τα χρόνια μετά το μεσαίωνα, αλλά ουσιαστικά, μέσα στο πέρασμα των αιώνων, ήταν η επαναφορά της αρχαίας γνώσης, προσαρμοσμένη στις νέες κοινωνίες. Πρόκειται για έναν συγκερασμό στοιχείων από διάφορα πεδία, από διάφορες χρονικές περιόδους. Συνοπτικά, υποστηρίζει τη θεϊκή φύση του ανθρώπου, την άμεση διαθεσιμότητα της δύναμης του Θεού στον άνθρωπο, τον πνευματικό χαρακτήρα του σύμπαντος και το γεγονός ότι η αμαρτία, οι ανθρώπινες διαταραχές και ασθένειες είναι αποτελέσματα της εσφαλμένης σκέψης. Επιπλέον, σύμφωνα με τη Νέα Σκέψη, ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει σε ενότητα με το Θεό, με αγάπη, αλήθεια, ειρήνη, υγεία και αφθονία. Πολλοί υποστηρικτές του κινήματος αναγνωρίζουν τον Ιησού Χριστό ως μέγα διδάσκαλο και θεραπευτή και διακηρύσσουν τη βασιλεία του ως ύπαρξη μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο.

Αρχικά, όλη η ιδεολογία της Νέας Σκέψης αφορούσε πνευματικά και άυλα ζητήματα. Οι νέοι ηγέτες και εκφραστές του κινήματος, τονίζουν όλο και περισσότερο την υλική ευημερία ως ένα από τα αποτελέσματα της Νέας Σκέψης. Δεν υπάρχει κάποιο τελετουργικό ή κάποιου είδους λατρεία, ωστόσο για την καλύτερη ερμηνεία των ιδεών που πρεσβεύει το κίνημα, συχνά γίνεται επίκληση σε μαρτυρίες ανθρώπων που έχουν θεραπευτεί και σε προσευχές για άρρωστους ανθρώπους. Τα θεμέλια του κινήματος βρίσκονται και πάλι στην πίστη. Στην πεποίθηση ότι μέσα μας υπάρχει ένα θείο κομμάτι, που μας δίνει υπερφυσικές δυνάμεις και μας συνδέει με το Όλον, με το Σύμπαν. Στην πεποίθηση ότι μπορούμε πραγματικά να ενωθούμε με την πηγή της δύναμης αλλά και με τους άλλους.

Η  σκέψη μας, ο νους που βρίσκεται στον πνευματικό κόσμο, μπορεί να πραγματωθεί μέσα από την ύλη και να της δώσει μορφή. Η πίστη αυτή αναφέρεται σε έναν ανώτερο εαυτό, ο οποίος έχει τη δύναμη να δημιουργήσει με τη σκέψη του. Ο Αριστοτέλης στο Περί Ψυχής, παρατήρησε ότι τα πάθη της ψυχής, όπως τα ονόμασε, επηρεάζουν το σώμα που φιλοξενεί την ψυχή. Δηλαδή τα συναισθήματα όπως η αγάπη, το μίσος, ο φόβος, η ζήλεια, ο οίκτος, η πραότητα, έχουν αντίκτυπο στο σώμα. Τα πάθη είναι μορφές που πραγματώνονται μέσα στην ύλη. Έχουμε λοιπόν, ήδη, την πεποίθηση ότι ένα πάθος, ένα συναίσθημα, μία σκέψη που οδηγεί σε ένα συναίσθημα, το οποίο είναι ιδέα, είναι άυλο, έχει επίπτωση πάνω στην ύλη.

Είναι εμφανές ότι οι ιδέες που πρεσβεύει το κίνημα της Νέας Σκέψης, προέρχονται ουσιαστικά από την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, την οποία σε κάποια σημεία «πάντρεψαν» με τις αντιλήψεις του χριστιανισμού και ορισμένων θρησκειών της ανατολής. Παρόλο, λοιπόν, που δεν ειπώθηκε τίποτα καινούριο από αυτό το κίνημα, βρήκε μεγάλη ανταπόκριση στο κοινό και πολλοί ασπάζονται τις ιδέες του. Κάναμε, λοιπόν, έναν κύκλο. Από τους αρχαίους Έλληνες στους στοχαστές του 19ου αιώνα και καταλήξαμε πάλι στην αρχή. Γιατί, όλα ξεκίνησαν από εκεί. Ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Σωκράτης, ο Εμπεδοκλής και άλλοι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι, έδωσαν πρώτοι ερμηνεία για την ψυχή και την πνευματικότητα του ανθρώπου. Για την αντίληψη του κόσμου, των ιδεών, της ύλης και του Νου. Πολλούς αιώνες αργότερα, ακόμα εκεί στηρίζονται όλες οι θεωρίες. Για να κάνουμε ένα βήμα μπροστά, πρέπει να μην ξεχνάμε την Αρχή μας, όπως για να απλώσει ένα δέντρο τα κλαδιά του και να αναπτυχθεί, πρέπει να έχει γερές και βαθιές ρίζες που να το (υπο)στηρίζουν!

Μετά τα... φυσικά!Μυθικές Ιστορίες

Αλχημεία, η τέχνη της μεταμόρφωσης

by iopapami_admin

Έχουμε ακούσει πολλές φορές τη λέξη: αλχημεία. Κατά πόσο όμως γνωρίζουμε την πραγματική της έννοια; Υπάρχει λόγος που η ιστοσελίδα μου είναι το myalchemies.com, δηλαδή οι αλχημείες μου. Δεν θα μπορούσα, λοιπόν, να μην αφιερώσω μερικά άρθρα σε αυτόν τον συγκερασμό επιστημών, θεωριών, φιλοσοφιών και να μην εξηγήσω γιατί έχω επιλέξει να με εκπροσωπεί στον κυβερνοχώρο!

Το σύμβολο των αλχημιστών για τη φιλοσοφική λίθο

Ας ξεκινήσουμε από την ερμηνεία της ίδιας της λέξης. Κατά μία εκδοχή, απορρέει από την ελληνική λέξη χημεία, καθώς το κύριο αντικείμενό της ήταν η εξέλιξη της επιστήμης της χημείας για την επίτευξη ορισμένων στόχων. Κατά μία άλλη εκδοχή, ο όρος αυτός αποδόθηκε κατά τον 5ο με 7ο αιώνα από τους Άραβες. Οι ισλαμικές κατακτήσεις μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον 5ο αιώνα, εισήγαγαν τον αραβικό πολιτισμό στην Αίγυπτο.  Εκεί βρέθηκαν πολλά γραπτά που περιείχαν αρχαία γνώση σχετικά με τις ιδιότητες των μετάλλων και τη μεταστοιχείωση. Αυτά τα αξιοποίησαν οι Άραβες λόγιοι της εποχής, οι οποίοι προσπάθησαν να εξελίξουν τη γνώση που παρέλαβαν. Λόγω του ότι το παλιό όνομα της Αιγύπτου ήταν Khem (Κεμ ή Χεμ) που σημαίνει «μαύρη Γη», λέγεται ότι προέκυψε ο όρος Al Kimiya για την επεξεργασία του χρυσού. Δηλαδή, η τέχνη της μαύρης Γης. Σύμφωνα με διασωθέντες αλχημικές παραδόσεις, η ίδρυση της αλχημείας οφείλεται στον Ερμή τον Τρισμέγιστο. Πολλές φορές ο όρος ερμητισμός συνδέεται στενά με τον αλχημισμό. Μία τρίτη εκδοχή, συνδέει την αλχημεία με την εβραϊκή λέξη chamaman, που σημαίνει “ένα μυστήριο”, με την έννοια του απόκρυφου ή του μυστικού. Η αλήθεια είναι ότι δεν γνωρίζουμε ακριβώς πότε εμφανίστηκε αυτός ο όρος, από ποιους και ποια ήταν η ακριβής ετυμολογία του. Ωστόσο, υπάρχει κάτι στο οποίο συγκλίνουν όλες οι πηγές. Η αλχημεία αφορά ξεκάθαρα τη μεταστοιχείωση, τη μεταμόρφωση.

Οι στόχοι των αλχημιστών ήταν τρεις:

  • Η δημιουργία της φιλοσοφικής λίθου, δηλαδή μιας ουσίας που θα μπορούσε να δράσει καταλυτικά για την επίτευξη των μεταμορφώσεων. Στα αραβικά αυτή η λίθος αναφέρεται ως al-iksir και πέρασε στα λατινικά ως elixir, το ελιξίριο της ζωής. Πρόκειται λοιπόν, για τον καταλύτη που θα μετατρέψει τον μόλυβδο σε χρυσό, που θα θεραπεύσει τις ασθένειας και θα χαρίσει νεότητα και αθανασία.
  • Από αυτήν την περιγραφή και την αναζήτηση της φιλοσοφικής λίθου απορρέουν οι άλλοι δύο στόχοι των αλχημιστών. Η μετατροπή των μετάλλων κυρίως σε χρυσό καθώς είχε τη μεγαλύτερη αξία, και
  • η ανακάλυψη του μυστικού της νεότητας, της υγείας και της αθανασίας.
Το σύμβολο των αλχημιστών για τον υδράργυρο, ένα από τα τρία βασικά συστατικά για τη δημιουργία της φιλοσοφικής λίθου

Πολλοί υποστηρίζουν ότι οι πρακτικές των αλχημιστών δεν αποσκοπούσαν απλά στη μεταστοιχείωση των υλικών και των χημικών στοιχείων. Πρόκειται για κάτι πιο βαθύ, πιο πνευματικό, πιο μυστηριακό. Μετατρέποντας μια πέτρα σε χρυσάφι, ουσιαστικά εννοούν τη μεταμόρφωση ενός ανθρώπου από πέτρα, δηλαδή υλικό άνευ αξίας σε χρυσάφι, δηλαδή σε κάτι πολύτιμο. Αυτό το πολύτιμο αφορά την πνευματικότητα και τις γνώσεις του ανθρώπου καθώς εξελίσσεται. Η κατάκτηση της σοφίας είναι ο χρυσός, η αξία. Μία άλλη επιδίωξη των αλχημιστών θεωρείται η άσκηση εξουσίας επάνω στη φύση, ο ορισμός του κόσμου που μας περιβάλει. Σε ορισμένες αναφορές έχει συσχετιστεί και με την άσκηση μαγείας. Είτε με την έννοια ότι έπρεπε να γνωρίζουν κάποια λόγια που έπρεπε να ειπωθούν την κατάλληλη στιγμή (ξόρκια) είτε με την έννοια ότι έπρεπε να ακολουθήσουν ένα τελετουργικό για να επιτευχθεί η μεταστοιχείωση. Δηλαδή, να προχωρήσουν στις απαραίτητες ενέργειες με τη σωστή σειρά και στο σωστό χρόνο ώστε η χημεία που ασκούσαν να αποδώσει.

Η εξάσκηση αυτής της τεχνουργίας, αυτής της πρακτικής, δεν ήταν για όλους. Καθώς μέχρι σήμερα δεν είναι όλα για όλους. Οι αλχημιστές ήταν μυημένοι σε κάποιες πρακτικές, είχαν πρόσβαση σε γνώσεις που οι περισσότεροι δεν είχαν και ανέπτυξαν έναν δικό τους κώδικα επικοινωνίας για να κρατήσουν σε στενό κύκλο τη γνώση τους. Σήμερα αναγνωρίζουμε δεκάδες, ίσως και εκατοντάδες σύμβολα σε αποκρυφιστικά κείμενά τους. Συνδύασαν γνώσεις της χημείας, της αστρολογίας, θεωρίες της φιλοσοφίας που προσπάθησαν να εφαρμόσουν στην πράξη και δημιούργησαν μια παραεπιστήμη για την οποία αναζητούμε να μάθουμε περισσότερα μέχρι σήμερα! Θα αφιερώσω ένα ολόκληρο άρθρο για τα πιο ευρέως διαδεδομένα τους σύμβολα, ώστε να κατανοήσουμε λίγο καλύτερα τη δική τους θεώρηση για τον κόσμο.

Μεταφορικά, η αλχημεία είναι ένα ταξίδι στον θάνατο και την αναγέννηση. Πεθαίνει ο παλιός εαυτός, ο εγωιστής, ο αδαής και γεννιέται ένας ανώτερος εαυτός. Ένας Εαυτός που μυήθηκε στη γνώση για να αναγεννηθεί, που συνδέεται με την ανώτερη Συνειδητότητα αφήνοντας πίσω τα ευτελή υλικά από τα οποία αποτελούνταν πριν.

Γιατί λοιπόν επέλεξα τις… αλχημείες μου; Γιατί μέσα από το έργο που εκθέτω σε αυτή τη σελίδα, σκοπός μου είναι να προσφέρω γνώση, να προβληματίσω, να βρω συνταξιδιώτες στις αναζητήσεις και τις εξερευνήσεις μου. Να μετατραπούμε από μόλυβδο σε χρυσό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον καθένα από εμάς.  

Εξ-ερευνήσεις

Το μετόχι των Κριτζιανών στην Επανομή

by iopapami_admin

Το Μετόχι της Αγίας Αναστασίας είναι το μοναδικό σωζώμενο τμήμα του μεσαιωνικού οικισμού των Κριτζιανών. Βρίσκεται στην περιοχή της Επανομής, λίγα χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για ένα κλειστό σύνολο κτηρίων με ισχυρό αμυντικό περίβολο. Στόχος του οχυρώματος ήταν η προστασία της Μονής της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας από επιδρομές πειρατών.

Εντός του προαύλιου χώρου

Δεν είχα ξανακούσει τίποτα για το μετόχι και τους πύργους του, γνώριζα μόνο την ύπαρξη της Ιεράς Μονής της Αναστασίας της Φαρμακολύτριας στην περιοχή. Ωστόσο, μια ωραία μέρα, ο φίλος μου Τηλέμαχος Χριστιάς, κάτοικος Επανομής που γνωρίζει όλα τα όμορφα και μυστικά μέρη της περιοχής, με προσκάλεσε σε μία βόλτα εξερεύνησης. Ασφαλώς και δεν μπορούσα να αρνηθώ! Έτσι, καταλήξαμε σε αυτό το όμορφο και κατά τα άλλα κρυμμένο μέρος. Φυσικά, υπάρχει λόγος που δεν είναι εμφανές από μακριά, καθώς ο ρόλος του ήταν να προστατεύει τη Μονή και να ελέγχει τον τότε εμπορικό δρόμο Κασσάνδρας – Θεσσαλονίκης.

Εντοιχισμένη επιγραφή πάνω από το υπέρθυρο της νότιας εισόδου του κεντρικού πύργου.

Σύμφωνα με την επιγραφή που συναντάμε στον κεντρικό πύργο, το μετοχιακό συγκρότημα ανεγέρθηκε το 1530. Τη ίδια χρονιά, ο φημισμένος πειρατής Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα σκόρπισε τον τρόμο στην ευρύτερη περιοχή με 18 πλοία. Κλείνοντας αυτήν την παρένθεση, ας επιστρέψουμε στην αρχιτεκτονική του μετοχιακού συγκροτήματος. Πρόκειται, λοιπόν, για ένα ακανόνιστο πεντάπλευρο συγκρότημα που ορίζεται από λιθόκτιστο περίβολο, με δύο τετράγωνους πύργους στα νότια. Η πρόσβαση εξασφαλίζονταν από δύο θύρες, μία κεντρική και μία βοηθητική. Μέσα στον χώρο του Μετοχίου διακρίνεται το κτήριο του πυργόσπιτου, θεμελιώδους στοιχείου διαβίωσης και διοίκησης της έκτασης. Μπορούμε εντός του περίβολου να διακρίνουμε λείψανα και άλλων βοηθητικών κτηρίων. Περιπλανιόμαστε, λοιπόν, ανάμεσα στο μαγειρείο, την αποθήκη και τους στάβλους.

Σε όλη τη βυζαντινή και τη μεταβυζαντινή περίοδο, τα μετόχια αποτελούσαν τη βασική πηγή εσόδων των μοναστηριών. Η καρδιά της οικονομικής ζωής της εκάστοτε Μονής, βρισκόταν στο Μετόχι.

Αξίζει να μεταφέρουμε εδώ σε κείμενο όσα βρίσκονται εγχάρακτα στην κτηροτική επιγραφή του πυργόσπιτου, πάνω από την κεντρική είσοδο: ΙΧΝ (Ιησους Χριστός Νικά)
Ηγουμενεύοντος Αγ(ί)ας Αν(α)στασίας Θεωνά Ιερομονάχ(ου), Σωφρονίου οικονομεύοντος»
«+Δώρον σοι προσήξαμεν οι ευτελέοις σου δούλοι, μεγαλόνυμε μάρτης Αναστασία κ(αι) δέξε τούτο ως ο Κ(ύριο)ς πάλαι της χήρας λεπτά, κ(αι) αεί μνημονεύη ούτω κακ συ πρόσδεξαι, τούτο νυν το πυργίω. Κ(αι) σκέπε φρούρι του εν αυτώ οικούντ(ας) εκ τ(ων) αισθητ(ών) κ(αι) νοητών πολέμ(ων). Έτ(ος) ΖΛΗΩ’ μην(ί) Οκτωβρίω Ιν(δικτιώνος) Δ'(ης)»

Ο Άγιος Θεωνάς

Εικόνα από το εσωτερικό του καντηλιού του Αγίου Θεωνά

Μέσα στον περίβολο, υπήρχε ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Θεωνά. Πλέον, στη θέση του βρίσκεται ένα καντηλάκι να τιμά τη μνήμη του. Ο Άγιος Θεωνάς εξελέγη ηγούμενος στη μονή της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας την οποία ανακαίνισε ο ίδιος το 1522. Πρόκειται για τον μετέπειτα Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης και Άγιο της εκκλησίας μας, ο οποίος τιμάται στις 4 Απριλίου. Ο Άγιος Θεωνάς γεννήθηκε στα μέσα του 15ου αιώνα, στη Λέσβο ή στη Βέροια. Μόνασε ως μαθητής του Οσίου Ιακώβου, ενώ διετέλεσε για λίγο κι ηγούμενος στη Μονή Τιμίου Προδρόμου, στη Δεβερκίστα της Αιτωλίας. Στη συνέχεια μετέβη στο Άγιο Όρος στην Μονή Σίμωνος Πέτρα. Το 1539 εξελέγη  Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, θέση στην οποία παρέμεινε ως την κοίμησή του.

Newer Posts
Older Posts
  • Memento mori: Η υπενθύμιση του θανάτου
  • Η λατρεία των Ναϊτών Ιπποτών προς τη Μαρία Μαγδαληνή
  • Soul rebels, τα ρέστα μου κύριε
  • Ο Άη Γιάννης ο Κυνηγός, μέσα στα δάση του Παρνασσού
  • Το γεωλογικό φαινόμενο “Νυμφόπετρες” και οι θρύλοι που το συνοδεύουν
  • Το “Κάστρο του Θρόνου”
  • Η Παναγία η Καταφυγιώτισσα και ο Δημήτρης Μυταράς
  • Συνέντευξη της Ιωάννας Παπαμιχαήλ στη Βίκυ Μπαϊρακτάρη για το βιβλίο: Το ταξίδι της Ψυχής

ΒΙΒΛΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ

Έχεις αναρωτηθεί κι εσύ αν το σύμπαν μπορεί να συνωμοτήσει για να δημιουργήσεις την πραγματικότητα που επιθυμείς; Έχεις αναρωτηθεί τι είναι η ψυχή, αν σχετίζεται με ένα θεϊκό κομμάτι μέσα μας και πού πηγαίνει μετά το θάνατο; Βρες απαντήσεις βασισμένες σε πλούσια βιβλιογραφία μέσα από τα βιβλία: Η Συνωμοσία του Σύμπαντος και Το Ταξίδι της Ψυχής!

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕ ΜΑΖΙ ΜΟΥ

Στείλε μου email με οποιαδήποτε πληροφορία θέλεις να μοιραστείς μαζί μου! Μπορεί να είναι κάποιο σχόλιο για κάποιο από τα άρθρα που διάβασες, μια θεματολογία που θα ήθελες να αναπτύξω μέσα από νέες έρευνες, μέρη για εξερεύνηση, ιδέες και προτάσεις για το οτιδήποτε! Επικοινώνησε μαζί μου στο ioanna@myalchemies.com

SOCIAL

Βρες με στα social media και κάνε like και follow για να ενημερώνεσαι πρώτος/η για όλα τα νέα άρθρα/συνεντεύξεις/podcast που σε ενδιαφέρουν! Ας συναντηθούμε στην πλατφόρμα του Facebook, μέσα από τη σελίδα: facebook.com/myalchemies

@2020 - All Right Reserved. Designed and Developed by Paris


Back To Top
My Alchemies
  • Αρχικη
  • Εξ-ερευνησεις
  • Μετα τα … φυσικα!
  • Μυθικες Ιστοριες
  • Βιβλιοτοπιο
  • Ας γνωριστουμε
Sign In

Keep me signed in until I sign out

Forgot your password?

Password Recovery

A new password will be emailed to you.

Have received a new password? Login here