Μία εμπειρία που θα μου μείνει αξέχαστη από το ταξίδι μου στην Τενερίφη, είναι η επίσκεψη στο πάρκο πεταλούδας, Mariposario del Drago. Στο Icod de los Vinos, δίπλα από το Millennial Dragon Tree, υπάρχει μία ακόμη όαση! Η αλήθεια είναι πως μόλις μπήκα στον κυρίως χώρο του πάρκου, μου πήρε μερικά λεπτά να συνέλθω και να συνειδητοποιήσω πού βρίσκομαι.
Η απαλή μουσική, σε συνδυασμό με την πλούσια βλάστηση και τις αμέτρητες πολύχρωμες πεταλούδες που έρχονται καταπάνω σου, σου δίνει την αίσθηση ότι μπήκες σε ένα παραμύθι, σε έναν νεραϊδένιο κόσμο. Ασφαλώς, άλλο πράγμα να το λες και άλλο να το βιώνεις. Είναι κάτι που πραγματικά δεν περίμενα να δω και με συνεπήρε. Παραθέτω ένα βίντεο για να πάρετε μία μικρή γεύση από αυτήν την εμπειρία, αλλά ούτε με αυτό μπορεί να αποδοθεί το βίωμα.
Τι μπορεί να δει κανείς στο Mariposario del Drago;
Το εκπληκτικό σε αυτό το πάρκο είναι ότι μπορεί κανείς να δει περισσότερα από 800 είδη εξωτικών πεταλούδων να πετούν ελεύθερες! Πεταλούδες σε διάφορα μεγέθη και σχήματα, με τα πιο ζωηρά χρώματα που φαντάζεστε! Επίσης, μπορούμε να δούμε την αναπαραγωγή της πεταλούδας και αν είμαστε τυχεροί, τη γέννησή της.
Οι πεταλούδες που πετούν στο πάρκο, ταξιδεύουν εδώ ως νύμφες ή χρυσαλλίδες, καθώς σε αυτό το στάδιο ανάπτυξης είναι ευκολότερο να τις μεταφέρουν. Προέρχονται κυρίως από τις Φιλιππίνες, τη Μαλαισία, την Κόστα Ρίκα, το Μπελίζ και την Κένυα όπου εκτρέφονται, δεν αιχμαλωτίζονται στην άγρια φύση. Μόλις εισέλθουν στο εργαστήριο και αφού ελεγχθούν, τοποθετούνται σε κλωβούς εκκόλαψης υπό ελεγχόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες.
Εδώ βλέπουμε τις πεταλούδες ως νύμφες και χρυσαλλίδες σε στάδιο εκκόλαψης. Στο βάθος διακρίνουμε το Εργαστήριο.
Σε αυτό το σημείο είναι που εμείς, ως επισκέπτες, μπορούμε να δούμε τις πεταλούδες να γεννιούνται μπροστά στα μάτια μας. Μόλις απελευθερωθούν στον κήπο τρέφονται με τεχνητό νέκταρ το οποίο παρασκευάζεται καθημερινά στο Εργαστήριο. Εξίσου εντυπωσιακά με τις πολύχρωμες πεταλούδες είναι και τα φυτά του πάρκου! Εξωτικά, με ολοζώντανα χρώματα, με διάφορα σχέδια φύλλων και ανθών, που δεν μοιάζουν και πολύ με αυτά που έχουμε συνηθίσει στη χώρα μας.
Όσο περισσότερο περιηγούμαι στο Mariposario, τόσο περισσότερο μαγεύομαι!
Ας δούμε μαζί κάποιες από τις πιο εντυπωσιακές πεταλούδες που αιχμαλώτισαν την προσοχή μου (και το φακό μου, επίσης!).
Το νερό ρέει άφθονο, συμβάλλοντας στις κατάλληλες συνθήκες υγρασίας αλλά και στη συνέχεια του τεχνητού οικοσυστήματος. Πέρα από τις πανέμορφες πεταλούδες, βλέπουμε και χελωνάκια να κάνουν τη βόλτα τους.
Έμαθα, επίσης, κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία για τις πεταλούδες που δεν γνώριζα. Η αποστολή κάθε πεταλούδας που γεννιέται είναι η αναπαραγωγή της! Πώς όμως μπορούν να αναγνωρίσουν το ταίρι τους; Χρησιμοποιούν ένα άρωμα που τους έδωσε η φύση γι’ αυτό το σκοπό, τις φερομόνες. Μάλιστα, για να μη γίνει λάθος στην αναπαραγωγή, κάθε είδος έχει διαφορετικό άρωμα.
Οι φερομόνες είναι τόσο ισχυρές, που μόλις 200 θηλυκά μόρια φερομόνης ανά κυβικό εκατοστό αέρα, είναι αρκετά ώστε ένα αρσενικό να τα ανιχνεύσει. Αυτό ισοδυναμεί με 100 λίτρα αφροδισιακού διαλυμένα στους ωκεανούς του πλανήτη μας!
Οι θηλυκές πεταλούδες ζευγαρώνουν μόνο μία φορά στη ζωή τους. Αντίθετα, οι αρσενικές συνήθως ζευγαρώνουν με αρκετές. Αυτό το ζευγάρωμα μπορεί να διαρκέσει από μερικά λεπτά μέχρι και δύο ολόκληρες μέρες. Φαντάσου, δηλαδή, να έχεις γεννηθεί θηλυκιά πεταλούδα και να σου τύχει η περίπτωση των ολίγων λεπτών. Τι να πω για την “αδικία” της φύσης; Τα σχόλια δικά σας…
Ας συνεχίσω με κάτι ακόμα πρωτότυπο. Κατά τη διάρκεια του ζευγαρώματος, οι πεταλούδες μπορούν να πετούν. Ωστόσο, μία από τις δύο είναι αυτή που πετάει και η άλλη απλά αφήνεται να την “κουβαλήσει” το ταίρι. Συνήθως οι αρσενικές αναλαμβάνουν αυτόν τον ενεργό ρόλο.
Αν θέλετε να συνεχίσετε την εξερεύνηση στην Τενερίφη μαζί μου, ακολουθήστε με στην πανέμορφη πόλη Candelaria. Γνωστή για τη Βασιλική της Nuestra Señora de la Candelaria και τη Μαύρη Μαντόνα. Διαβάστε το άρθρο από εδώ.
Στο Νότιο ναό έχουμε απομεινάρια μόνο από το χαμηλότερο μέρος του. Εκεί, εντοπίζουμε μία πλάκα με πέντε μεγάλες τρύπες. Εικάζεται ότι ίσως, αυτές οι τρύπες να βρίσκονται εκεί για να ρίχνουν προσφορές οι εισερχόμενοι στο ναό. Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ποια ήταν η χρησιμότητά τους.
Υπάρχει ωστόσο ένας κεντρικός χώρος που διαφέρει πολύ από τους υπόλοιπους.
Στο όρος Κωτίλιο είχε χτιστεί Ιερό προς τιμήν του θεού Απόλλωνα που χρονολογείται στις αρχές του 7ου αιώνα. Η λατρεία του θεού στην περιοχή ανάγεται στα τέλη 8ου αιώνα π.Χ. Υπάρχουν δύο εκδοχές που αιτιολογούν την προσωνυμία του Απόλλωνα ως Επικούριο. Η μία, σχετίζεται με τη βοήθεια που προσέφερε ο θεός το 659 π.Χ. στους Φιγαλείς στον αγώνα τους εναντίον των Σπαρτιατών. Η δεύτερη εκδοχή θέλει τον θεό Απόλλωνα να εμποδίζει την εξάπλωση της επιδημίας που έπληττε την περιοχή κατά τους Πελοποννησιακούς Πολέμους. Σε κάθε περίπτωση, ο θεός Απόλλων στάθηκε αρωγός των Φιγαλέων και τιμήθηκε αναλόγως για το επικουρικό έργο του.
Η τοποθεσία της Νότιας Γέφυρας όπου βρίσκεται σήμερα ο ναός (στην περιοχή της Chinatown) παραχωρήθηκε στον Pillai το 1823. Μέχρι το 1827 είχε χτιστεί μια κατασκευή ναού από ξύλο και ατταπουλγίτη. Μια μικρή θεότητα της Sri Mariamman, η «Sinna Amman», εγκαταστάθηκε την ίδια χρονιά μέσα στο ναό από τον Naraina Pillai. Είναι πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι αυτή η θεότητα βρίσκεται στο κυρίως ιερό του σημερινού ναού.
